Το παρασκήνιο της υπόθεσις Laszlo Μπόλονι στον Παοκ

“Φαγώθηκε” από λεπτομέρειες


Του Ντίνου Καραμητρούση

Στα 51 παιχνίδια της τελευταίας περιόδου, με προπονητή τον Λάσλο Μπόλονι, ο ΠΑΟΚ γνώρισε 13 ήττες και ασφαλώς τα αποτελέσματα δεν ήταν αυτά που έγειραν την πλάστιγγα της απομάκρυνσης του Ρουμάνου τεχνικού από την ομάδα. Η διοίκηση της ΠΑΕ πήρε την απόφαση της στηριγμένη σε λεπτομέρειες που δεν είχαν να κάνουν με την καθαρή ποδοσφαιρική δουλειά του τεχνικού της, ούτε και με τα αποτελέσματα που σημείωσε. Απλά ο Λάσλο Μπόλονι ήταν πιο συνεργάσιμος, πιο οικείος και πιο τζέντλεμαν στο πρώτο μισό του πρωταθλήματος, έστω και αν στο διάστημα αυτό αξίωνε παίκτες περιωπής ή λύσεις καλύτερες από αυτές που είχε.

Η απόφαση είχε να κάνει με την διαφορά αντίληψης και φιλοσοφίας που είχε αρχίσει να φαίνεται από ένα σημείο και μετά και στηρίχτηκε σε λεπτομέρειες όπως η στάση του και απέναντι στους διαιτητές, κυρίως όμως στις συχνές αποβολές του που δεν βοηθούσαν την ομάδα και αποτελούσαν παράδειγμα προς αποφυγήν σε θέματα πειθαρχίας για τους παίκτες.

Ο Ρουμάνος τεχνικός, σέβεται την απόφαση του ΠΑΟΚ και παρά την πικρία του δεν έχει να κάνει κάτι διαφορετικό από το να αναζητήσει έγκαιρα τον επόμενο σταθμό της καριέρας του, είτε εντός, είτε εκτός Ελλάδος. Το γεγονός πως το όνομα του ακούγεται για τους πάγκους του Ολυμπιακού ή του Ατρόμητου, δεν τον εξιτάρει, αποτελεί ωστόσο ένα στοιχείο αποδοχής, γιατί ομάδες που παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στο πρωτάθλημα φαίνεται πως ενδιαφέρονται για τον ίδιο.


Έχει ανοιχτή πρόταση

Την περασμένη Δευτέρα, μια μέρα πριν την τελευταία συνάντηση του με τους αθλητικούς συντάκτες, είχε ενημερωθεί για καινούργια πρόταση από ομάδα της Σαουδικής Αραβίας, με ετήσιο αντάλλαγμα 1,2 εκατομμύρια ευρώ. Δεν πέταξε την σκούφια του επαναπαυμένος από την δελεαστική αυτή πρόταση που είναι τουλάχιστον διπλάσια της πρότασης και του συμβολαίου που είχε με τον ΠΑΟΚ. Όχι γιατί δεν ενδιαφέρεται για τα χρήματα αν και δεν έχει άμεση ανάγκη. Απλά γιατί δεν θέλει να φύγει από την Ευρώπη για λόγους καθαρά ποδοσφαιρικούς αλλά και οικογενειακούς. Λ.χ. στην Τζέντα ή σε όποια πόλη της Σαουδικής Αραβίας δεν θα ήθελε να τον ακολουθήσει η σύζυγος και η κόρη του, που συμπάθησαν όπως και ο ίδιος την Θεσσαλονίκη και αρέσκονται στον τρόπο ζωής και τις συνθήκες της πόλης, έστω και σε συνθήκες οικονομικής κρίσης που φυσικά αυτούς δεν τους αφορά και δεν τους αγγίζει.

Κάτω από αυτή την προϋπόθεση σαφώς και τον Λάσλο Μπόλονι θα τον ενδιέφερε μια ελληνική πρόταση, ή ακόμα περισσότερο κάτι αντίστοιχο από την Γαλλία, το Βέλγιο, την Πορτογαλία όπου ξέρει τις συνθήκες και το επίπεδο ποδοσφαίρου που παίζεται.

Πληροφορημένος για τα ΜΜΕ

Ο Μπόλονι έδειξε ενοχλημένος πριν πέντε μέρες για το επίπεδο της επικοινωνίας με τους δημοσιογράφους και κυρίως για την εικόνα του, όπως αυτή έβγαινε εδώ και μήνες από τα ΜΜΕ τα οποία σαφώς ο ίδιος δεν μπορεί να ξεχωρίσει σε ραδιοφωνικές εκπομπές παραγωγών-οπαδών και στις καθαρά δημοσιογραφικές κριτικές. Εδώ υπάρχουν δυο στοιχεία. Για το ένα, της περιορισμένης επικοινωνίας και διαμόρφωσης σωστότερης εικόνας σε ότι τον αφορούσε, ασφαλώς λόγο είχαν οι εκπρόσωποι του που δεν του άνοιξαν την πόρτα της επικοινωνίας ώστε να μπορεί ο ίδιος να πει πράγματα που θα διαμόρφωναν μια καλύτερη εικόνα της δικής του δουλειάς. Για το δεύτερο, που είναι συναφές με το πρώτο, ασφαλώς διαμορφώθηκε και από την δική του στάση που σε ορισμένες περιπτώσεις δεν ήταν η κομψότερη και σωστότερη.

Οι πληροφορίες που είχε για το τι λέγονταν και τι γράφονταν για τον ίδιο, προέρχονταν από την καλή σχέση και σχεδόν καθημερινή φιλία που είχε με τον πρόξενο της Ρουμανίας στην χώρα, που τον ενημέρωνε περίπου για όσα αναφέρονταν.

Άνθρωπος με ενδιαφέροντα


Γεγονός είναι πως η ζωή του στη Θεσσαλονίκη ήταν περιορισμένη και προσαρμοσμένη στον ΠΑΟΚ. Όπως σωστά είπε το αυτοκίνητο του ήξερε δυο διαδρομές να κάνει, από την κατοικία του στο Ωραιόκαστρο. Μια προς την Τούμπα και η δεύτερη προς το αθλητικό κέντρο στη Νέα Μεσημβρία. Τα ελεύθερα πρωινά θα μπορούσε να τον συναντήσει κανείς σε κεντρικό καφέ του Ωραιοκάστρου με το Ιpad στο τραπέζι να ενημερώνεται, πάντα με την συντροφιά της Γαλλίδας συζύγου του και μερικές φορές τα βράδια να παρακολουθεί Γαλλικό κινηματογράφο στο Ολύμπιον. Άνθρωπος μιας συγκεκριμένης κουλτούρας ο Μπόλονι, είχε πέρα από το ποδόσφαιρο και ένα δικό του περιθώριο έκφρασης και είναι σαφώς λάτρης της Ελλάδας, από την εποχή που την πρωτογνώρισε ως ποδοσφαιριστής της Στεάουα, όταν όντας πρωταθλητής Ευρώπης ήρθε για ολιγοήμερες διακοπές στην Αθήνα και την Σαντορίνη.

Επιστρέφοντας στα καθαρά αγωνιστικά και ποδοσφαιρικά ζητήματα, στον ΠΑΟΚ δεν έχουν να του προσάψουν πέρα από την “διαφορά φιλοσοφίας” άλλα πράγματα. Δεν μπορούν ας πούμε να τον κατηγορήσουν πως αδιαφόρησε για την προετοιμασία και την προώθηση νέων παικτών. Δεν μπορούν να το κατηγορήσουν πως αμέλησε τις υποχρεώσεις και τα καθήκοντά του. Αν από ένα σημείο και πέρα διαπίστωσαν πως δεν ταίριαζε η χημεία τους, από την εποχή κυρίως που έκανε το λάθος να δημοσιοποιήσει την πρόταση που είχε από το εξωτερικό και να ασχοληθεί δυο φορές με το ενδεχόμενο φυγής του, τότε πράγματι οι δρόμοι χώριζαν.

Ο γενναιόδωρος ΠΑΟΚ

Βέβαια εδώ υπάρχει και ένα ερώτημα. Γιατί διετές συμβόλαιο και όχι ετήσιο; Ώστε να αποφύγει ο ΠΑΟΚ την καταβολή ρήτρας 200 χιλιάδων ευρώ. Ασφαλώς η απάντηση είναι πως δεν θα δέχονταν ετήσιο συμβόλαιο, αλλά στην προκειμένη περίπτωση τους όρους τους βάζει ο ΠΑΟΚ και κάλλιστα θα μπορούσε να βάλει αναγκαστικό όρο για ένα συν ένα χρόνια και όχι για κλειστό συμβόλαιο δυο χρόνων.

Στο θέμα αυτό έτσι κι αλλιώς ο ΠΑΟΚ ήταν πάντα γενναιόδωρος και πάντα ήταν ο χαμένος της υπόθεσης. Όταν επί του προκειμένου κάνεις κλειστό διετές συμβόλαιο στον Μπερτράν Ρομπέρ, γιατί να κάνεις ετήσιο στον προπονητή που πάς και τον βρίσκεις, ενώ σε περιπτώσεις ποδοσφαιριστών, έρχονται οι μάνατζερ τους και σε βρίσκουν.

Ο Μπόλονι δούλεψε, είτε υποχρεωτικά, είτε συνειδητά, με νέα παιδιά και όταν μετά από χρόνια κάποιοι από αυτούς θα γίνουν φημισμένοι ποδοσφαιριστές και οι ίδιοι θα τον θυμούνται και θα το μνημονεύουν πως από αυτόν αναδείχτηκαν αλλά και ο ίδιος θα το υπενθυμίζει, όπως κάνει τώρα με τον Κριστιάνο Ρονάλντο, τον Τσεχ και άλλους που πέρασαν από τα χέρια του.

Οι διαφορές του και το «χάσιμο των αποδυτηρίων»

Όμως ο Ρουμάνος είναι και δύσκολος χαρακτήρας. Περήφανος σε σημείο που δεν επιδέχεται μύγα στο σπαθί του. Αν τον αμφισβητήσεις για τον τρόπο δουλειάς του ή για επιλογή που δικαιούται μόνο αυτός να κάνει, τότε “μαύρο φίδι που σε έφαγε”. Αυτός ο χαρακτήρας του που σε ορισμένες περιπτώσεις έφτανε τα όρια της αγνωμοσύνης, τον έκανε εχθρό κάποιων παικτών, με συνέπεια από ένα σημείο και μετά να «χάσει τα αποδυτήρια», όπως είθισται να λέμε στην ποδοσφαιρική διάλεκτο. Με τον Βλάνταν Ιβιτς είχε φτάσει αρκετές φορές σε οριακό σημείο και η ανταλλαγή σκληρών δηλώσεων μεταξύ τους στα αποδυτήρια σχεδόν συχνή. Ο Σωτήρης Μπαλάφας ήταν χαμηλότερων τόνων και ανέχονταν τον περιορισμό στον πάγκο ακόμα και μετά από πολύ καλές εμφανίσεις που έδωσαν και πρόκριση (στο Λβιβ) αλλά και πολύτιμες βοήθειες στο πλαίσιο του πρωταθλήματος. Ο Αρτινός χαφ, με έκπληξη έμαθε την περασμένη Τρίτη πως είναι σέντερ μπακ, ενώ ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του πάντα μέσο, έστω και αν δεν αρνήθηκε να παίξει όπου τον θέλει ο εκάστοτε προπονητής του σαν συνετός και προσαρμοσμένος επαγγελματίας.

Ο Σταύρος Τσουκαλάς ακόμα περισσότερο. Περιορίστηκε στην κερκίδα και τον πάγκο ενώ ο Μάκης Χάβος του έδωσε τόσες ευκαιρίες ώστε να ξεκινήσει ο νεαρός μέσος το χτίσιμο μιας καριέρας στον ΠΑΟΚ, που τώρα βρίσκεται σε αμφιβολία.

Ο Μπόλονι είχε και μια άλλη αίσθηση που φτάνει τα όρια της προκατάληψης. Είχε την αίσθηση πως οι Έλληνες συνάδελφοί του αντιμετωπίζονταν με διαφορετικό κριτήριο από τον ίδιο και πιστεύει πως και οι διαιτητές, αλλά και άλλοι παράγοντες των αγώνων τους έβλεπαν πάντα με συμπάθεια αντίθετα από τον ίδιο.

Σαφώς και δεν μπορούσε να πιστέψει πως στο “ξέφραγο αμπέλι” του ελληνικού ποδοσφαίρου, που ειρωνικά θα μπορούσε να λέγεται “Σούπερ Λίγκα” και όχι πραγματικά, ένας προπονητής σαν αυτόν, θα υβρίζεται και θα αποδοκιμάζεται από έναν απλό οπαδό ή υπάλληλο αντίπαλης ομάδας, όπως συνέβη στην Κέρκυρα, και χωρίς μάλιστα να αποπέμπεται ή να συλλαμβάνεται ο δράστης. Και κυρίως να μην προστατεύεται από την δική του ομάδα, που ενώ κουβαλάει ολόκληρο τάγμα ανδρών σεκιούριτι, μένει έκθετος στις διαθέσεις του οποιουδήποτε μανιακού.

Ο Βαλκάνιος Μπόλονι

Βέβαια ο ίδιος συχνά λειτουργούσε σαν Βαλκάνιος. Οι διαμαρτυρίες του αρκετές φορές δεν είχαν νόημα ενώ μερικές φορές του ξέφευγε μια δεύτερη μπάλα εντός του αγωνιστικού χώρου όταν παίζονταν το παιχνίδι και ο ίδιος ήθελε να δώσει μερικές ανάσες στους παίκτες του.

Όμως ο Λάσλο Μπόλονι είναι ένας αποδεκτός προπονητής στην Ευρώπη, ανήκει σε ένα γκρουπ ικανών τεχνικών που βρίσκουν δουλειά εύκολα με καλή αμοιβή και δεν ήρθε στην Ελλάδα να διακινδυνεύσει την υστεροφημία και το όνομα του. Μάλιστα με το 11-1 ρεκόρ που έκανε φέτος στις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της ομάδας, όπου σε 12 αγώνες γνώρισε μια μόνο ήττα, ανεβάζει ακόμα περισσότερο τον δείκτη αναγνωρισιμότητας και αποδοχής και αυτήν την σαιζόν θα την έχει σαν παράσημο στην καριέρα του. Το δεύτερο παράσημο του θα είναι η μελλοντική αναγνώριση και αξιοποίηση παικτών, σαν τα νέα παιδιά που ο ίδιος έσπρωξε στην ενδεκάδα και που όταν βγουν στο μέλλον ή και άμεσα, θα φέρουν την ετικέτα του Ρουμάνου τεχνικού, που δεν αφήνει πίσω του συντρίμμια, αλλά μια ομάδα που περνώντας από 40 κύματα έμεινε μια την πικρόγλυκη γεύση πως μέσα δεν τα πήγε καλά όσο τα πήγε έξω.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *