Νίκησε … η Ντόρα!!!

Μπορεί ο Σαμαράς να κέρδισε μια μάχη, όχι όμως και τον πόλεμο … Μπορεί να πήρε περισσότερους ψήφους ο Σαμαράς, αλλά αυτό δεν του εξασφαλίζει παντοδυναμία στο κόμμα!!! Έχει να δώσει μία ακόμα πιο σκληρή μάχη … Αυτή με τους μηχανισμούς μέσα στο κόμμα, που για να τους ελέγξει χρειάζεται να κάνει ολοκληρωτικό λίφτινγκ στην ΝΔ …

Και δεν πιστεύω να τα καταφέρει … Πρόκειται για μηχανισμούς-δημιούργημα ετών και ζυμώσεων που δύσκολα ξεριζώνονται και ανατρέπονται σε μικρό χρονικό διάστημα. Ο Σαμαράς πιστεύω θα είναι ένας «υπηρεσιακός-μεταβατικός» πρόεδρος μέχρι τον επόμενο … Κι αυτό γιατί εκτός από τους «πολύπλοκους» και «πολυποίκιλους» μηχανισμούς που θα έχει να αντιμετώπισει μέσα στο κόμμα, έχει απέναντι του κι έναν «πανίσχυρο» Παπανδρέου, με απόλυτη εσωκομματική ηρεμία και έλεγχο, με ξεκάθαρη λαϊκή εντολή και μεγάλο κοινωνικό έρισμα. Μπορεί για τα εσωκομματικά να του πάρει 3-4 χρόνια να αλλάξει ότι μπορεί, όμως βλέποντας ρεαλιστικά τα πράγματα οι επόμενες εκλογές είναι από «χέρι» χαμένες … Εκτός κι αν συμβούν τρομακτικά γεγονότα που θα αλλάξουν άρδην το σκηνικό. Οπότε νάτη και πάλι η Ντόρα 4 χρόνια αργότερα στο προσκήνιο, να το παίξει σωτήρας και να σώσει το κόμμα από μία ακόμα εκλογική ήττα … Αφού ο Σαμαράς δεν θα τα καταφέρει(και μεταξύ μας κανείς δεν θα μπορούσε να το καταφέρει τόσο γρήγορα και μάλιστα με ένα ΠΑΣΟΚ προηγούμενο 10 ποσοστιαίες μονάδες), θα αναδειχθεί από «εσωκομματικούς κύκλους» που περιμένουν στην γωνία, ως ο κύριος «υπεύθυνος» της ήττας, αφού άλλαξε ριζικά το κόμμα, έκανε προσωπικές επιλογές που δεν απέδωσαν και κυρίως με την «ανοχή» και «στήριξη» της πλευράς της Ντόρας, που δηλώνει όπου σταθεί και όπου βρεθεί στρατιώτης της παράταξης. Κάπως έτσι έγινε και με τον πατέρα της, για να καταλήξει πρόεδρος και τελικά πρωθυπουργός … Ευφάνταστο σενάριο θα μου πείτε, αλλα δεν νομίζω ότι στερείτε πολιτικού ρεαλισμού.

Και να επιστρέψουμε λίγο στα εσωκομματικά και τις αντιθέσεις που όπως τονίστηκαν σε όλους τους τόνους την προεκλογική περίοδο για την αρχηγία της ΝΔ, δεν λείπουν και δεν πρόκειται να σβήσουν γιατί έχουν βαθιές ρίζες … Απλά ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και το «τουμπεκί» όπως προέκυψε από τις τελευταίες εσωκομματικές εκλογές, είναι απαραίτητο όπλο για την Ντόρα. Κι αυτό για να κερδίσει ότι της στέρησε την προεδρία σ’ αυτή την αναμέτρηση. Τι είναι αυτό? Μα φυσικά η σχέση της με την βάση. Αν ψήφιζαν μόνο οι κοινοβουλευτικοί, η Ντόρα θα έπαιρνε τις εκλογές «αέρα, πατέρα», όμως ατύχησε αφού ίσχυσαν πιο δημοκρατικές διαδικασίες και ψήφισε και ο «απλός λαός». Κι αυτό το γνώριζε η Ντόρα και έκατσε και το «ήπιε μονορούφι» και δέχτηκε την εκλογή από την βάση, γιατί όπως είπαμε ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Πιθανόν και να μην ήθελε τόσο πολύ την αρχηγία την παρούσα χρονική περίοδο, για να μην «σπάσει» τα μούτρα της στις επόμενες «χαμένες» βουλευτικές εκλογές και κάψει κάπως πρόωρα το χαρτί της. Κι αυτό θα αποτελέσει ένα ακόμα όπλο στην φαρέτρα της, όταν θα διεκδικήσει εκ νέου την αρχηγία. H κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ είναι πασιμφανές ότι «ελέγχεται» πλήρως από την Ντόρα. Ότι και να αλλάξει στο κόμμα ο Σαμαράς, την κοινοβουλευτική ομάδα δεν μπορεί να την αλλάξει και δυστυχώς γι’ αυτόν, μ’ αυτή είναι αναγκασμένος να αντιπολιτευτεί την τρέχουσα 4ετία. Το πόσο «πιστή» και «πειθαρχημένη» μπορεί να είναι αυτή η ομάδα, μάλλον δύσκολο φαντάζει, όσο κι αν το προσπαθήσει ο Σαμαράς μοιράζοντας «διακριτούς» και «αδιάκριτους» ρόλους σε διάφορα παλαιοκομματικά στελέχη.

Νομίζω ότι ο Σαμαράς την πιο σώφρονα πολιτική του κίνηση την έκανε το 1993, όταν έφυγε από την ΝΔ και δημιούργησε δικό του πολιτικό φορέα και όχι τώρα που έθεσε υποψηφιότητα για αρχηγός της ΝΔ, έστω κι αν στέφθηκε με «προσωρινή» επιτυχία. Εκεί θα μπορούσε να φτιάξει το Κεντροδεξιό κόμμα που ονειρεύεται με δικά του μέτρα και σταθμά. Στην ΝΔ δεν θα μπορέσει να το πετύχει, γιατί απλά δεν μπορεί να θέσει στο «περιθώριο» τους πλειοψηφίσαντες στον κόμμα «ντορικούς»  βουλευτές της κοινοβουλευτικής ομάδας. Και δεν είναι μόνο αυτοί, είναι και πλήθος άλλων «πρωτοκλασάτων» στελεχών παλαιών και νέων που πρόσκεινται στην Ντόρα. Και θα μου πείτε γιατί να τους βάλει στο «περιθώριο» και να μην τους «απορρόφησει»? Γιατί απλά όλοι αυτοί αποδεδειγμένα δεν είναι πολιτικοί. «Ρολίστες» είναι … Ο καθένας έχει τον «ρόλο» του στην πολιτική σκηνή και δεν έχουν καμιά σχέση με την πολιτική που επιλέγει ενίοτε ο ελληνικός λαός. Αλλιώς δεν μπορεί να εξηγηθεί πως δεν έλαβαν ποτέ το μήνυμα των Ευρωεκλογών, ούτε καν το μήνυμα της ηχηρής ήττας των Βουλευτικών εκλογών και το ακόμα πιο «ευανάγνωστο» μήνυμα των εσωκομματικών εκλογών!!! Ο λαός αλλού, αυτοί αλλού!!! Βέβαια αυτή είναι η πολιτική που πρεσβεύει η Ντόρα κατά κόρον, αλλά και ο Σαμαράς την ασπάζεται με άλλα χαρακτηριστικά. Η εκλογική βάση της πραγματικής Δεξιάς στην Ελλάδα, είναι μαζί με την άκρα δεξιά ένα 15-20%. Παράταξη με ιδεολογία που δεν αγγίζει στο ελάχιστο τα λαϊκά στρώματα(αν εξαιρέσει κανείς το πατροπαράδοτο τυπικό τρίπτυχο Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια), με πολιτκή που απέχει έτη φωτός από τα μεσαία και κυρίως τα χαμηλά εισοδήματα, ιστορικά ταγμένη σε συγκεκριμένα συμφέροντα κτλ. Η μόνη δεξιά που θα μπορούσε να «παραπλανήσει» πλέον τον ελληνικό λαό, είναι η «λαϊκή» δεξιά που πρέσβευσε ο Καραμανλής την προηγούμενη 6ετία με απόλυτη αποτυχία, γιατί πολύ απλά δεν μπορούν να συνυπάρξουν ποτέ μαζί οι έννοιες δεξιά και «λαϊκή». Έτσι αυτό που πιθανόν να δούμε κι από την «κεντροδεξιά» του Σαμαρά, αλλά κι από την «φιλελεύθερη δεξιά» της Ντόρας, είναι μια «λαοπλάνα-λαϊκίζουσα δεξιά» με απώτερο σκοπό το «ίδιον όφελος» και την «εξυπηρέτηση» ημετέρων. Αλλά είναι μεγάλη κουβέντα αυτή και χρειάζονται πολλά άρθρα για να την αναλύσουμε …

Στο δια ταύτα, νικήτρια των εσωκομματικών εκλογών σε βάθος χρόνου είναι η Ντόρα και μένει να το δούμε πιο ξεκάθαρα σε 4-5 χρονάκια γεροί νάμαστε …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *