Εl clasico? Barca – Real M., τί άλλο!

Η Μαδρίτη και η Βαρκελώνη
Η κόντρα κρατά έναν αιώνα και όλα άρχισαν από την ίδρυση των δύο ομάδων. Οι λόγοι στην αρχή ήταν καθαρά γεωγραφικοί. Η πρωτεύουσα Μαδρίτη είχε τη Ρεάλ, ενώ η Βαρκελώνη, πρωτεύουσα της αντικαθεστωτικής Καταλονίας την Μπαρτσελόνα. Οι Καταλανοί θεωρούν τους εαυτούς τους αυτόνομους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η κόντρα των δύο ομάδων να οφείλεται στην προσπάθεια της Καταλονίας να αυτονομηθεί. Η Μαδρίτη ήταν η πόλη της βασιλικής οικογένειας και η Ρεάλ αντιπροσώπευε την δύναμη της παραδοσιακής Ισπανίας. Το ποδοσφαιρικό παιχνίδι ανάμεσα  στις δύο ομάδες  ήταν απλώς η αφορμή για να εκδηλωθεί η μεγάλη κόντρα ανάμεσα σε Μαδρίτη και Βαρκελώνη. Ο Σερ Μπόμπι Ρόμπσον κατά την διάρκεια της θητείας του στον πάγκο της Μπαρτσελόνα είχε δηλώσει για το el clasico. «Ρίξε μέσα όλη την ιστορία, την πολιτική και το κλίμα που δημιουργούν τα μέσα ενημέρωσης και έχεις το τέλειο εκρηκτικό μείγμα».

Η αφορμή
Η πρώτη αφορμή για να εκδηλωθεί η κόντρα των δύο ομάδων ήταν το διάταγμα που εξέδωσε ο βασιλιάς της Ισπανίας Αλφόνσο ΙΓ΄ το 1920, με το οποίο έδινε το όνομα Ρεάλ στην ομάδα της Μαδρίτης. Αν και στην εποχή μας, οι οπαδοί των δύο ομάδων προέρχονται απ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα και τους πολιτικούς χώρους, εντούτοις η μεγάλη έκρηξη στον ποδοσφαιρικό πόλεμο της Ισπανίας είχε ξεκάθαρα πολιτικές προεκτάσεις. Οι οπαδοί της Ρεάλ την περίοδο πριν τον Ισπανικό Εμφύλιο ήταν στην πλειοψηφία τους δεξιοί και συντηρητικοί, ενώ αργότερα υποστήριζαν τον Φράνκο. Αντιθέτως, οι οπαδοί της Μπαρτσελόνα ήθελαν να παραμείνει το καθεστώς που υπήρχε πριν τον εμφύλιο, μια και η δημοκρατία είχε παραχωρήσει προνόμια αυτονομίας στην Καταλονία. Η κόντρα μεταξύ των δύο ομάδων γιγαντώθηκε και υπάρχει έως σήμερα με την έναρξη του Ισπανικού Εμφυλίου. Στις αρχές του εμφυλίου, τα στρατεύματα του Φράνκο εκτέλεσαν τον πρόεδρο της Μπαρτσελόνα, Τζοσέπ Σουνιόλ, ο οποίος ήταν μέλος του αυτόνομου καταλανικού συμβουλίου. Ο επόμενος αγώνας της Μπαρτσελόνα ήταν μία μεγάλη διαδήλωση κατά του δικτάτορα Φράνκο και η αποδοκιμασία των οπαδών των «μπλαουγκράνα» κατά την διάρκεια ανάκρουσης του εθνικού ύμνου είχε ως αποτέλεσμα την εξάμηνη τιμωρία της ομάδας.

Ο εμφύλιος και ο Φράνκο
Την περίοδο του εμφυλίου, οι οπαδοί της Μπαρτσελόνα αποκαλούσαν τους οπαδούς της Ρεάλ ρουφιάνους, ενώ οι οπαδοί των «μερένγκες» αποκαλούσαν τους αντιπάλους τους κομπλεξικούς και ψευτοεοαναστάτες. Ο Φράνκο έδειξε από την αρχή της δικτατορίας του πόσο ένθερμος υποστηρικτής της Ρεάλ ήταν, γεγονός που μεγάλωνε ακόμη περισσότερο το μίσος των οπαδών της Μπαρτσελόνα τόσο προς τον Φράνκο, όσο και προς την Ρεάλ. Κατά την περίοδο του Φράνκο, η Ρεάλ Μαδρίτης κατέκτησε δέκα πρωταθλήματα, ενώ η Μπαρτσελόνα οκτώ. Από το 1939 έως το 1953 η Ρεάλ δεν πήρε κανένα πρωτάθλημα, ενώ μέσα σε 22 χρόνια κατέκτησε δέκα. Χωρίς να αμφισβητηθεί η δυναμική της Ρεάλ, επί των ημερών του Φράνκο η «βασίλισσα» αποκτά τεράστια δύναμη παγκοσμίως, κατακτώντας τίτλους και τα μεγαλύτερα αστέρια της εποχής. Όλα αυτά εις βάρος του αντίπαλου δέους, της Μπαρτσελόνα.

Η μεταγραφή του Ντι Στέφανο
Το ποτήρι της έχθρας ξεχείλισε με την υπόθεση της μεταγραφής του Αλφρέντο Ντι Στέφανο. Ο Αργεντινός σταρ της εποχής πήγε στην Ισπανία για λογαριασμό της Μπαρτσελόνα, όμως δεν αγωνίστηκε ποτέ στους Καταλανούς. Εκείνη την περίοδο η Μπαρτσελόνα κρατούσε τα σκήπτρα στο ισπανικό ποδόσφαιρο και η συγκεκριμένη μεταγραφή θα αποτελούσε μία νίκη των «μπλαουγκράνα» κατά του Φράνκο και της Ρεάλ. Μετά από εντολή του Φράνκο απαγορεύτηκαν όλες οι μεταγραφές παικτών από την αγορά του εξωτερικού. Εφευρέθηκε ένας νόμος που επέβαλε στην Μπαρτσελόνα να δανείζει συνεχώς τον παίκτη στη Ρεάλ, έτσι ώστε να αγωνίζεται μία χρονιά στον ένα σύλλογο και μία στον άλλο. Η Μπαρτσελόνα δεν το δέχτηκε, καθώς το θεώρησε γελοίο. Ο Φράνκο παρενέβη και με προεδρικό διάταγμα ο παίκτης κατέληξε στην Ρεάλ. Ο Ντι Στέφανο αναδείχθηκε σ’ έναν από τους μεγαλύτερους αστέρες της Ρεάλ και έγινε ο ηγέτης της ομάδας που κατέκτησε πέντε συνεχόμενα Κύπελλα Πρωταθλητριών. Βλέποντας την κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα, οι αδικημένοι Καταλανοί έβγαλαν ένα σύνθημα, το οποίο συνοδεύει τον σύλλογο μέχρι σήμερα. «Mes Que un club», που σημαίνει «περισσότερο από ένας σύλλογος», θέλοντας να τονίσουν τις δημοκρατικές διαδικασίες που επικρατούν στην Μπαρτσελόνα. Πλέον σε κάθε παιχνίδι ανάμεσα στις δύο ομάδες στο «Καμπ Νου», υπάρχει ένα πανό γραμμένο και στα αγγλικά που αναφέρει «η Καταλονία δεν είναι Ισπανία».

Η απάντηση με τον Κρόιφ

Η εκδίκηση λένε πως είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο και αυτό έγινε στην περίπτωση της μεταγραφής του Γιόχαν Κρόιφ. Ο «Ιπτάμενος Ολλανδός» είχε κλείσει σχεδόν στη Ρεάλ Μαδρίτης, όμως αγωνίστηκε τελικά στη μισητή της αντίπαλο. Η Μπαρτσελόνα ολοκλήρωσε την μεταγραφή του Κρόιφ με χρήματα που βρήκε από την τράπεζα της Καταλονίας, τα οποία την βοήθησαν να προσφέρει ένα απίστευτο για την εποχή ποσό και να κάνει δικό της τον Ολλανδό άσο. Ο Κρόιφ έλαβε μέρος σε τρία αξέχαστα παιχνίδια, που χαράχτηκαν στη μνήμη των οπαδών και των δύο ομάδων. Ο Κρόιφ αποκτήθηκε από την Μπαρτσελόνα τη σεζόν 1973-1974. Οι «μπλαουγκράνα» είχαν ξεκινήσει άσχημα το πρωτάθλημα, όμως ο «Ιπτάμενος Ολλανδός» έδειξε τα πλούσια προσόντα του μέσα στο «Σαντιάγκο Μπερναμπέου» και με καταπληκτική εμφάνιση, βοήθησε τα μέγιστα ώστε η ομάδα του να συντρίψει τη Ρεάλ με 5-0. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη εντός έδρας ήττα της «βασίλισσας» στα ντέρμπι με την Μπαρτσελόνα σε διαφορά τερμάτων (5), καθώς στις 10 Μαΐου του 2009 οι Καταλανοί συνέτριψαν με 6-2 την Ρεάλ. Τη σεζόν 1993-1994 η Μπαρτσελόνα με τον Κρόιφ στον πάγκο της κυριαρχούσε και η νίκη στο el clasico  απέναντι στην Ρεάλ έδειχνε να είναι εύκολη υπόθεση. Αυτό αποδείχτηκε και στον αγωνιστικό χώρο, με τους «μπλαουγκράνα» να διαλύουν με 5-0 τους «μερένγκες» στο «Καμπ Νου», με τον Ρομάριο να πετυχαίνει χατ τρικ. Η εκδίκηση δεν άργησε να έρθει για την Ρεάλ, η οποία την επόμενη χρονιά συνέτριψε με το ίδιο σκορ την Μπαρτσελόνα στο «Σαντιάγκο Μπερναμπέου», με πρωταγωνιστή τον Ζαμοράνο που πέτυχε χατ τρικ.

Η υποδοχή του «προδότη» Φίγκο στο «Καμπ Νου»

Οι αγώνες ανάμεσα στις δύο ομάδες ήταν και θα είναι επεισοδιακοί. Το 1970 οι οπαδοί της Μπαρτσελόνα ένιωσαν τόσο πολύ αδικημένοι από τις αποφάσεις του διαιτητή, ώστε να πετάξουν μέσα στον αγωνιστικό χώρο 25.000 καθίσματα. Σε άλλο αγώνα, οι στρατιώτες του Φράνκο επιχείρησαν να συλλάβουν τον συντηρητή του γηπέδου της Μπαρτσελόνα, επειδή ήταν κομμουνιστής. Όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό, όποιος ποδοσφαιριστής μιας ομάδας πάρει μεταγραφή για την μισητή αντίπαλο, αυτομάτως γίνεται προδότης στη συνείδηση των οπαδών της πρώην ομάδας του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η μετακίνηση του Λουίς Φίγκο από την Μπαρτσελόνα στη Ρεάλ. Ο Φίγκο αποτελούσε για τους οπαδούς των «μπλαουγκράνα» ίνδαλμα και όταν πήγε στη «βασίλισσα» έγινε «Ιούδας», μια και προτίμησε τα λεφτά που του πρόσφερε η Ρεάλ. Το Νοέμβριο του 2000 ο Πορτογάλος επισκέφτηκε για πρώτη φορά την παλιά του ομάδα στο «Καμπ Νου». Ο τρόπος με τον οποίο τον υποδέχτηκαν οι οπαδοί της Μπαρτσελόνα ήταν ανάλογος με το «καλωσόρισμα» ενός προδότη. Αν και ο Φίγκο φαινομενικά δεν έδειξε να επηρεάζεται από τις εκκωφαντικές φωνές εναντίον του, συνεχίζοντας ατάραχος να εκτελεί τις στημένες φάσεις της ομάδας του, ουσιαστικά ήταν σκιά του εαυτού του και η Ρεάλ ηττήθηκε με 2-0. Σαν σουβενίρ πήρε κι ένα μπουκάλι ουίσκι που του πέταξαν οι οπαδοί των Καταλανών. Την επόμενη χρονιά, του πέταξαν μια γουρουνοκεφαλή, ώσπου τελικώς συνήθιζαν οι οπαδοί της «Μπάρτσα» να βλέπουν τον Φίγκο αγωνιζόμενο με την φανέλα της Ρεάλ και ηρέμησαν.

Αναμφίβολα, η κόντρα μεταξύ των δύο ομάδων δε θα σβήσει ποτέ. Αν και οι συνθήκες έχουν αλλάξει πλέον και εξαιτίας και της παγκοσμιοποίησης, μπορεί να βρει ο κάθε τουρίστας αντικείμενα της μισητής αντιπάλου σε Μαδρίτη και Βαρκελώνη αντίστοιχα, τίποτα δεν μπορεί να κάμψει το μίσος που τρέφουν οι οπαδοί της μίας ομάδας για την άλλη.

Πηγή : www.sportnooz.gr

*** Η εκτίμηση μου για το σημερινό clasico, αποτυπώνεται «ανάγλυφα» στην παρακάτω εικόνα :

Vamos Barca!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *